Εδώ θα βρεις επιπλέον υλικό από το μάθημά μας.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΤ1 2016-17. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΤ1 2016-17. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου 2016

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ 23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2016



ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ : Λύνουμε το φυλλάδιο που μας δόθηκε στο σχολείο.


ΕΡΓΑΣΙΑ : Κάνουμε τις ερωτήσεις 5, 6 και 7 από το φυλλάδιο που μας δόθηκε στο σχολείο.


ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ : Διαβάζουμε το φυλλάδιο που μας δόθηκε στο σχολείο.

Περαστικά στους... ασθενείς!
 Άντε και μιας και δεν έχουμε μαθήματα, ας πάμε στο χωριό του Αι - Βασίλη να παίξουμε!!

2017
ΥΓΕΙΑ
ΑΓΑΠΗ
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
2017

Παρασκευή 18 Νοεμβρίου 2016

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2016

Γλώσσα 15/11

Αντιγράφω στο τετράδιο παράδοσης και μαθαίνω:



Σχηματίζω την εξακολουθητική προστακτική των ρημάτων που έχουν δοθεί.

Υπενθύμιση εργασίας μαθηματικών:
Να βρεθεί το ΕΚΠ των αριθμών:
25 , 12           8 , 20 , 12                 15, 8 , 4

Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2016

Όσκαρ Γουάιλντ – Η αριστοκρατική ρουκέτα

Ο γιος του βασιλιά ετοιμαζόταν να παντρευτεί, κι έτσι παντού γίνονταν μεγάλες χαρές. Έναν ολόκληρο χρόνο περίμενε τη νύφη κι επιτέλους είχε φτάσει. Ήταν μια Ρωσίδα πριγκίπισσα, και είχε κάνει όλο το δρόμο από τη Φιλανδία μ’ ένα έλκηθρο που έσερναν έξι τάρανδοι. Το έλκηθρο είχε το σχήμα ενός μεγάλου χρυσού κύκνου, κι ανάμεσα στις φτερούγες του κύκνου καθόταν η πριγκίπισσα.

Ο μακρύς μανδύας της από ερμίνα έφτανε ώς τα πόδια της, στο κεφάλι της φορούσε ένα μικρό σκουφί από ασημένιο ύφασμα, και ήταν χλομή σαν το Ανάκτορο του Χιονιού όπου είχε περάσει τη ζωή της. Ήταν τόσο χλομή, που καθώς περνούσε από τους δρόμους, όλοι οι άνθρωποι απορούσαν. «Είναι σα λευκό τριαντάφυλλο!» φώναζαν, και την έραιναν με λουλούδια απ’ τα μπαλκόνια τους.

Στην πύλη του κάστρου,

Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2016

Τιμή στους ήρωες ;;!!!

 Τιμή στους ήρωες ΤΟΤΕ:


Τιμή στους ήρωες ΣΗΜΕΡΑ:

Βάνδαλοι «αποκεφάλισαν» την Λέλα Καραγιάννη στα Εξάρχεια (εικόνες) 

Ο δήμος Αθηναίων κάνει λόγο για ιστορική άγνοια και ωμή βία


Η μαρμάρινη προτομή είναι έργο της Λουκίας Γεωργαντή και τοποθετήθηκε στην Τοσίτσα το έτος 1963. Συνεργεία του δήμου Αθηναίων διαπίστωσαν τον αποκεφαλισμό της προτομής σήμερα το πρωί. Το αποκομμένο μέρος της έχει μεταφερθεί στα εργαστήρια του δήμου Αθηναίων, και εκτιμώνται οι φθορές που έχει υποστεί , προκειμένου να κριθεί αν είναι επισκευάσιμο.

Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2016

Εργασία Γλώσσας


Γράφουμε την 5η έκθεση στο αντίστοιχο τετράδιο με θέμα:

"Μια μέρα ενός στρατιώτη στο αλβανικό μέτωπο"


(Χρησιμοποίησε όσα επίθετα μπορείς από αυτά που βρήκες στο κείμενο του ανθολογίου).








Η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ - Λέλα Καραγιάννη


 






Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ   Ἡ Ἑλληνική  Ἱστορία,  εἶναι γεμάτη ἀπό  ἡρωϊκές  γυναῖκες, πού στάθηκαν ἰσάξια στό πλευρό τῶν ἀνδρῶν, ὅταν χρειάστηκε... Ἑλληνίδες πού ἔμειναν στην  Ἱστορία  γιά νά μᾶς θυμίζουν πώς ἡ Λευτεριά πάντα κερδίζεται μέ ἀγώνα καί αἷμα... Ἔπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο σέ ὅλους τούς ἀγῶνες τοῦ ἔθνους μας, σέ στεριά καί σέ θάλασσα!!! Ἔτσι, τίς ξαναβλέπουμε στό δύσκολο πόλεμο τοῦ 1940.
Ἡ συγκινητική προσφορά τους, ἦταν αὐθόρμητη καί αὐτόβουλη. Κάτω ἀπό ἰδιαίτερα ἀντίξοες συνθῆκες μέ ἀσταμάτητες βροχές, χιονοθύελλες καί βοριάδες, ἀψηφῶντας τό κρύο, τή βροχή, τόν ἀέρα, τό χιόνι καί τόν πάγο, ἀλλά καί τίς ὀβίδες, τίς ἐχθρικές σφαῖρες, τά ἀεροπλάνα καί περνῶντας μέσα ἀπό χαράδρες καί 2 γκρεμούς, σκαρφαλώνοντας σέ ὐψόμετρα 2.000 καί 2.500 μέτρων, μετέφεραν νερό, τρόφιμα, ρούχα, πολεμοφόδια, ὅπλα καί ὀβίδες, ἀλλά καί τραυματίες.
Θεωροῦσαν δικό τους μέλημα τή μεταφορά καί τήν περίθαλψη τῶν τραυματισμένων στρατιωτῶν. Ἔπαιρναν στήν ἀγκαλιά τους καί μετέφεραν τραυματίες ἀπό τό πεδίο τῆς μάχης, ἔδεναν τίς πληγές τους, τούς ἔλεγαν λόγια παρηγοριᾶς καί θάρρους. Πολλές φορές τούς μετέφεραν καί μέχρι τά σπίτια τους, πού εἴχαν μετατραπεῖ σέ στρατώνες καί ἀναρρωτήρια.
Καθάριζαν τά μονοπάτια καί τούς δρόμους ἀπό τά χιόνια γιά νά περνάει ὁ στρατός καί πήγαιναν μέχρι καί ἐκεί πού δέν μποροῦσε νά περάσει ἕνα μουλάρι. Πολλά τά κατορθώματά τους.  Ἀξιοθαύμαστη ἡ προσφορά τους. Διακρίθηκαν γιά τήν τόλμη, τό θάρρος τους καί τήν παλληκαριά τους, τόν ἡρωισμό καί τήν πίστη τους. Μέ τήν προστασία τῆς Ἁγίας
Σκέπης, τῆς Παναγίας μας, καί μέ τήν πολύτιμη βοήθεια τῶν Ἑλληνίδων ὁ στρατός μας νικοῦσε τούς Ἰταλούς, παρά τή μεγάλη ἀριθμητική ὐπεροχή τους.
Ξαφνικά ὅμως ἐπιτέθηκαν στήν Ἑλλάδα οἱ Γερμανοί, γιά νά σώσουν τούς Ἰταλούς συμμάχους τους. Ἑπόμενο ἦταν, ἡ Ἑλλάδα νά ὑποκύψει στό χιτλερικό καθεστώς καί ἀπό νικήτρια νά βρεθεῖ σκλαβωμένη ἀπό δύο στρατούς.!
Ἡ πατρίδα μας ἤταν κάτω ἀπό διπλή κατοχή ἀπό τόν Ἀπρίλιο τοῦ 1940.
 Καί πάλι ὅμως ἔλαμψαν γυναικεῖες μορφές πού ξεσηκώθηκαν καί ἀγωνίστηκαν γιά τή Λευτεριά.
 Μιά ἀπό αὐτές ἦταν ἡ Λέλα Καραγιάννη, ἡ «Μπουμπουλίνα τῆς κατοχῆς», ὅπως ἀποκαλέστηκε!

Β. ΔΙΗΓΗΣΗ :  Ἡ Λέλα Καραγιάννη γεννήθηκε στή Λίμνη Εὐβοίας τό 1899. Γονεῖς της ἦταν ὁ Ἀθανάσιος Μινόπουλος καί ἡ
Σοφία Μπούμπουλη. Παντρεύτηκε τόν φαρμακέμπορο Νικόλαο Καραγιάννη στήν Ἀθήνα, μέ τόν ὁποῖο ἀπέκτησε ἑπτά παιδιά: τήν Ἰωάννα, τόν Γιῶργο, τήν Ἡλέκτρα, τόν Βύρωνα, τόν Νέλσωνα, τή Νεφέλη καί τήν Ἑλένη. Μεγάλωσαν τά παιδιά τους μέ χριστιανικές ἀρχές καί τούς μετέδωσαν τήν ἀγάπη πρός τήν πατρίδα, τήν φιλοπατρία καί τήν αὐτοθυσία.

Ἡ Λέλα Καραγιάννη ἀπό τίς πρῶτες μέρες πού πάτησαν τό πόδι τους οἱ Γερμανοί στήν Ἑλλάδα, ἄρχισε τή δράση της καί δημιούργησε μιά ὁμάδα ἀντίστασης, ἡ ὁποία ἀρχικά ἀποτελοῦνταν ἀπό τά παιδιά της καί τόν ἄντρα της καί μερικούς φίλους πατριῶτες. Μέ κέντρο ἕνα σπίτι στήν ὀδό Φυλῆς καί τό φαρμακείο τοῦ ἄντρα της στήν Πατησίων, ὀργάνωσε ὁλόκληρο δίκτυο ἀπόκρυψης, ὑγειονομικῆς περίθαλψης, τροφοδοσίας καί φυγάδευσης στρατιωτῶν, οἱ ὁποῖοι εἴχαν ξεφύγει ἀπ’ τήν αἰχμαλωσία. Περιέθαλπε  Ἕλληνες φαντάρους πού ἐπέστρεφαν ἀπό τό μέτωπο καί τους συμμάχους, ἐνῶ νοίκιασε τρία σπίτια στά ὁποία τούς ἔκρυβε. Ἀργότερα ὀργάνωσε πιό καλά τά σχέδιά της. Βρῆκε μονοπάτια πού τήν ὁδήγησαν στήν κατασκοπεία καί στίς δολιοφθορές κατά τοῦ ἐχθροῦ.
Μέ κέντρο τήν Μονή τοῦ Ἁγίου Ἱεροθέου στά Μέγαρα, συγκρότησε τήν παράνομη ὀργάνωση «Μπουμπουλίνα». Ἡ ὀργάνωση αὐτή ἦταν ἕνας μικρός στρατός πού κινοῦνταν ἀθόρυβα καί σιωπηλά μέσα στό σκοτάδι, μέ σκοπό νά προκαλέσει ὅσο πιό πολύ κακό μποροῦσε στόν ἐχθρό. Κατάφερνε ἔτσι νά συλλέγει πληροφορίες μέ ἄκρα μυστικότητα ἀπό τό ἀρχηγείο τῶν Γερμανῶν, ἀπό τό Ναυαρχεῖο, τή μυστική ἀστυνομία καί τό ἰταλικό φρουραρχεῖο.
Μέ τή δράση της βυθίστηκαν πολλά πλοῖα, ἀνατινάχτηκε τό ἀεροδρόμιο τοῦ Τατοΐου καί κάηκαν ἀποθέματα βενζίνης καί πυρομαχικῶν.
Κατόρθωσε ἐπίσης νά ὀργανώσει ἀποδράσεις αἰμαλώτων ἀπό τό στρατόπεδο Ἄγγλων αἰχμαλώτων τῆς Κοκκινιᾶς. Παράλληλα, ἡ «Μπουμπουλίνα» βοηθοῦσε καί τίς ἀντάρτικες ὀμάδες τῆς ὑπαίθρου μέ πολεμοφόδια, πού προέρχονταν ἀπό ἀποθῆκες τῶν στρατευμάτων κατοχῆς, καί πού οἱ ἡρωϊκές μορφές, γιά νά τά ἀποκτήσουν, πολλές φορές ἔδωσαν τή ζωή τους. Ἀκόμη τίς τροφοδοτοῦσε καί μέ φαρμακευτικό ὑλικό, ἕνα μέρος τοῦ ὁποίου προερχόταν ἀπ’ τήν φαρμακαποθήκη τοῦ ἄντρα της.
Ἐργάσθηκαν ἔτσι μέχρι τίς 11 Ἰουλίου τοῦ 1944, ὅταν ἀπό ἀπροσεξία καί ἀμέλεια μελῶν κάποιας ὀργάνωσης ἀποκαλύφθηκε ἔγγραφο πού ἀφοροῦσε τήν δράση τῆς Λέλας Καραγιάννη. Οἱ Γερμανοί τήν συνέλαβαν τήν ἴδια μέρα στό νοσοκομείο τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ, ὅπου νοσηλευόταν γιά ὐπερκόπωση. Τήν ἴδια νύχτα συνέλαβαν πέντε ἀπό τά παιδιά της. Ὁ σύζυγός της, ἡ Ἑλένη καί ὁ Γιῶργος διέφυγαν. Τούς ὁδήγησαν στά μπουντρούμια τῆς ὀδοῦ Μέρλιν.
Ἡ Λέλα Καραγιάννη ὐπέστη πολλά βασανιστήρια, προκειμένου νά τήν πείσουν νά μιλήσει: τήν κρέμασαν, τῆς ἐξάρθρωσαν τά χέρια, τῆς ἔκαψαν τά ἄκρα, τῆς τρύπησαν τά πλευρά, χωρίς νερό τήν βασάνιζαν ἐπί τρεῖς μέρες. τέλος τῆς παρουσίασαν τόν γιό της Νέλσωνα καί τῆς δήλωσαν ὅτι θά τόν ἐκτελέσουν ἐπί τόπου ἄν δέν ὁμολογοῦσε:
«Λέλα Καραγάννη,
πρόσεξε καλά, σοῦ δίνω δύο λεπτά προθεσμία, γιά νά μοῦ ἀπαντήσεις σ’ αὐτά πού σε ρωτῶ, διαφορετικά θά ἐκτελέσω, τώρα ἐδώ μπροστά σου, ἔνα - ἔνα τά παιδιά σου, ἀρχίζοντας ἀπό αὐτόν ἐδώ».
Ἐκείνη τότε ἀπάντησε μέ σταθερή καί ἤρεμη φωνή: «Τά παιδιά μου ἐγώ τά γέννησα δικά μου εἶναι, ἀλλά πρέπει νά ξέρεις ὅτι πρωτίστως ἀνήκουν στήν πατρίδα μας. Πρόσεξε καλά, καί πάλι σοῦ λέω ὅτι αὐτά δέν ξέρουν τίποτα καί ἄδικα θά τά σκοτώσεις».
Ὁ ἀνακριτής τράβηξε τό πιστόλι καί τῆς εἶπε γεμᾶτος θυμό: «Τά παιδιά σου τά χρειάζομαι πρός τό παρόν, ὑπόσχομαι ὅμως πώς θά τά στείλω καί αὐτά στό ἐκτελεστικό ἀπόσπασμα, νά μήν ἀμφιβάλεις γι’ αὐτό.
 Ἡ Καραγιάννη εἶχε προειδοποιήσει τά παιδιά της:
 «Ἄν ποτέ σᾶς πιάσουν οἱ Γερμανοί να δείξετε γενναιότητα καί νά μήν λυγίσετε, γιατί ἔτσι θά ἐπιβαρύνετε περισσότερο την θέση σας. Προσέξτε καλά, δέν ξέρετε τίποτε γιά τό τί ἔκανα, ἔτσι μόνο θά γλυτώσετε, καί δέν θέλω νά κλάψετε ἤ νά πενθήσετε γιά μένα, μόνο νά σκέπτεσθε ὅτι ὅ,τι κάναμε τό κάναμε γιά τήν πατρίδα καί αὐτό θά σᾶς ἀνακουφίζει».
Εἶχε πολλή πίστη στό Θεό ἡ Λέλα Καραγιάννη καί τή μετέδιδε καί στούς ἄλλους.  Ἐκτελέστηκε τήν αὐγή τῆς 8ης  Σεπτεμβρίου τοῦ 1944 στό Δαφνί, ψάλλοντας τόν Ἐθνικό Ὑμνο, ἐμψυχώνοντας ἔτσι μέχρι τελευταία στιγμή καί τούς μελοθανάτους, ἑξήντα γενναίους ἄνδρες καί γυναῖκες πατριῶτες, σέ ἀριθμό. Διάτρητο ἀπό σφαίρες τό κορμί της, τό ἔθαψαν κρυφά φίλοι στό Β’ Νεκροταφείο στά Πατήσια, λίγες μόνο ἡμέρες πρίν νά χαράξει ἡ Λευτεριά.
Τό 1947 ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν τῆς ἀπένειμε τό Βραβείο Ἀρετῆς καί Αὐτοθυσίας, ἐνῶ ἡ προτομή της ἔχει στηθεῖ στήν ὀδό Στουρνάρα.

Ιστορία 4/11/2016




Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2016

Εθνική εορτή

Ξημερώνει η ημέρα της εθνικής γιορτής της 28ης Οκτωβρίου. Δεν ξεχνώ να βάλω τη σημαία μου στο μπαλκόνι.

Δευτέρα 3 Οκτωβρίου 2016

Η ταινία

Η ταινία σε 11 μέρη με αγγλικούς υπότιτλους.

"Τα παιδιά του παραδείσου"

"Τα παιδιά του παραδείσου" (Bacheha-Ye aseman ο πρωτότυπος τίτλος) είναι μία σπουδαία ταινία από το μακρινό Ιράν, του πολύ σημαντικού σκηνοθέτη, Ματζίντ Ματζιντί (Majid Majidi).


Μια εκ των έσω ματιά για τα τεράστια προβλήματα που μαστίζουν τις χώρες του τρίτου κόσμου. Το ιδιαίτερα δύσκολο παρών που βιώνουν οι χώρες αυτές και οι κάτοικοι τους, αλλά και το ακόμη πιο δυσοίωνο μέλλον, όπως αυτό προβλέπεται αν δεν αλλάξει κάτι, θεαματικά προς το καλύτερο.

Ο μέσος θεατής, ο ανυποψίαστος περί των συνθηκών που επικρατούν σήμερα σε χώρες όπως το Ιράν, δε μπορεί παρά να συγκινηθεί αλλά και να προβληματιστεί έντονα γύρω από το τί συμβαίνει λίγο πιο πέρα από την ευημερία της Δύσης.

Ο Ιρανός σκηνοθέτης κινηματογραφεί με ρεαλισμό (τα στοιχεία νεορεαλισμού θυμίζουν έντονα τον "Κλέφτη ποδηλάτων" του Ντε Σίκα), παραθέτοντας μια ευαίσθητη και ανθρώπινη ματιά πάνω στα προβλήματα που βιώνει η χώρα του.

Οι δύο νεαροί πρωταγωνιστές, ο 9χρονος Αλί (Μοχάμεντ Αμίρ Ναντζί) και η μικρότερη αδελφή του, Ζόρα (Αμίρ Φαρόκ Χασεμιαν), είναι αρκετά συμπαθείς και κερδίζουν και αυτοί την τρυφερή και συγκινητική προσέγγιση από τον θεατή. Άλλωστε η ταινία παρουσιάζει δυναμικά τα παιδιά, σε αντίθεση με τους ενήλικες. Και το κάνει, επειδή είναι μία ταινία για τα παιδιά. Αυτά αγκαλιάζει ο σκηνοθέτης, πάνω σε αυτά ρίχνει όλη την ανθρώπινη ματιά του. Και φυσικά αποσπά τρομερές ερμηνείες από ερασιτέχνες ηθοποιούς. Μεγάλο τρικ κάνει εδώ ο Ιρανός, με το οποίο "εκμαιεύει" τις δυνατές ερμηνείες των νεαρών ηθοποιών που διαθέτουν αφοπλιστική αθωότητα.

Σεκάνς ανθολογίας αποτελεί ο αγώνας δρόμου των παιδιών στο πάρκο, στο τέλος αυτού του πανέμορφου, λιτού, ανθρώπινου φιλμ, που κλείνει επιδεικτικά το μάτι σε πολλές υψηλού μπάτζετ, χολυγουντιανές ταινίες, που βασίζονται σε φθηνούς εντυπωσιασμούς και τεχνητούς εφησυχασμούς.

Ένα καταπληκτικό φιλμ, διάρκειας μόλις 87΄, που έφτασε να προταθεί για Oscar καλύτερης ξένης ταινίας  (για πρώτη φορά ταινία από το Ιράν κερδίζει τέτοια υποψηφιότητα) για να το χάσει τελικά από τον Μπενίνι και το "Η Ζωή είναι Ωραία".
Κέρδισε ωστόσο το βραβείο καλύτερης ταινίας στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μόντρεαλ.

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ:

1997, AFI FEST, υποψηφιότητα για Grand Jury Prize.
1997, FAJR FILM FESTIVAL, βραβείο Best Film.
1997, LUCAS INTERNATIONAL FESTIVAL OF FILMS FOR CHILDREN, βραβείο Children’s Section.
1997, MONTREAL WORLD FILM FESTIVAL, βραβεία FIPRESCI, Grand Prix, Prize of the Jury, Public Prize, μεταξύ άλλων πολλών..
1999, ACADEMY AWARDS, USA, υποψηφιότητα για OSCAR Best Foreign Language Film.

ΥΠΟΘΕΣΗ:

Ο εννιάχρονος Αλί, επιστρέφοντας από τον τσαγκάρη, χάνει τα παπούτσια της μικρής αδελφής του Ζόρα, στο δρόμο. Η οικογένειά του είναι φτωχή και δεν υπάρχουν χρήματα για άλλο ζευγάρι. Η δυσκολία που παρουσιάζεται είναι το πώς θα πηγαίνει τώρα η Ζόρα στο σχολείο και μάλιστα χωρίς να το μάθουν οι γονείς τους. Τα παιδιά αποφασίζουν να μοιραστούν τα φθαρμένα αθλητικά παπούτσια του Αλί, καθώς το πρόγραμμά τους είναι αντίστροφο. Το πρωί τα φορά η Ζόρα και το μεσημέρι, όσο πιο γρήγορα μπορεί, συναντά τον αδελφό της σε ένα συγκεκριμένο σημείο της διαδρομής. Τα παπούτσια αλλάζουν κάτοχο και ο Αλί ξεκινά τρέχοντας να προλάβει την τάξη του. Και έτσι όμως το πρόβλημα δεν λύνεται. Για την μικρότερη κατά δύο χρόνια Ζόρα, τα παπούτσια είναι μεγάλα και πλέουν στα πόδια της. Ο αδελφός της από την άλλη πλευρά συνήθως φτάνει καθυστερημένος στο μάθημα και αντιμετωπίζει τις επιπλήξεις του διευθυντή. Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που ο Αλί μαθαίνει πως πρόκειται να γίνει αγώνας δρόμου στον οποίο συμμετέχουν μαθητές. Το τρίτο έπαθλο είναι ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια. Ο Αλί αποφασίζει να λάβει μέρος, για να το κερδίσει αλλά θα προσπαθήσει να μη βγει πρώτος ή δεύτερος, αλλά τρίτος.…….

Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2016

Αιώνια ερωτήματα.

Για να σας βοηθήσω στην ερώτηση των θρησκευτικών, προσέξτε τους στίχους του τραγουδιού.
Δεν είναι δύσκολα αγγλικά, νομίζω τα καταλαβαίνετε.



Σκεφτείτε κι εσείς ερωτήματα και αγωνίες που βασάνιζαν και βασανίζουν την ανθρώπινη ψυχή.