Εδώ θα βρεις επιπλέον υλικό από το μάθημά μας.

Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ....... ( Δήμητρα Μελισσουργού )




       Το όνομα της γειτονιάς μου είναι Νισύρου. Το όνομα αυτό το πήρε από το νησί Νίσυρος.



Ο θεός Ποσειδώνας,  βοηθώντας το Δία στον αγώνα του κατά των Τιτάνων, καταδίωκε σε στεριές και θάλασσες τον τρομερό γίγαντα Πολυβώτη. Και όταν έφτασε μπροστά από το νησί της Κω, απέσπασε με την τρίαινά του ένα κομμάτι του νησιού. Αυτό το κομμάτι έγινε κατοικήσιμο  νησί και ονομάστηκε Νίσυρος.

Προφήτης Ηλίας ο Θεσβίτης ( Από την Δήμητρα Μελισσουργού)


Ο Άγιος Προφήτης Ηλίας ήταν ένας εξέχων Ισραηλίτης προφήτης του Θεού.
Καταγόταν από την Θέσβη.


Ο Ηλίας υπήρξε εξαιρετικά δραστήριος, δυναμικός και θαρραλέος προφήτης, ενεργούσε ως αντιπρόσωπος του Θεού και έζησε περί το 816 π.Χ. 

Όταν γεννήθηκε ο Προφήτης Ηλίας, ο πατέρας του ο Σωβάκ είδε ενα όραμα. Άνδρες με λευκά ενδύματα τον ονόμαζαν  Ηλία  και του έβαζαν σπάργανα από φωτιά και του έδιναν να φάει φωτιά.

 Ο Σωβάκ πήγε αμέσως στα Ιεροσόλυμα και φανέρωσε στους Ιερείς το όραμα, οι οποίοι του είπαν: 

«Μη φοβηθείς, ω άνθρωπε ότι η κατοικήσις του παιδίου, θέλει είναι φως και λόγος του μέλλει να είναι απόφασις, και η ζωή του, μέλλει να είναι κατά Κύριον, και ο ζήλος του θέλει φανεί ευάρεστος εις τον Θεόν, και έχει να κρίνει τον Ισραήλ με μάχαιραν και φωτίαν» Ο προφήτης Ηλίας, είχε βοηθό, μαθητή και διάδοχό του τον Ελισσαίο. 


Ο λαός μας αγαπάει πολύ τον Προφήτη Ηλία και του έχει αφιερώσει πάρα πολλές εκκλησίες που βρίσκονται ψηλά σε βουνά. 

Φυσική - θερμότητα 1-2

Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2014

Γράμμα από το μέτωπο ( Κατερίνα Κοκκίνου)



ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ


Αγαπημένη μου, μεσ' το Καλπάκι σ' ένα ρέμα κουρνιάσαν οι στρατιώτες
βουτώ τη λόγχη μου στο αίμα, δέξου τις λέξεις μου τις πρώτες
είναι οι λέξεις μετρημένες σαν τις στιγμές μου εδώ πάνω
κι είναι οι σκέψεις μου δοσμένες ως την στιγμή που θα πεθάνω.

Αχ, τί να σου γράψω αγαπημένη; Εδώ συμβαίνουνε πολλά,
γύρω μου δέκα σκοτωμένοι αλλά είμαι καλά... Είμαι καλά...
Ό,τι να γράψω δεν μου φτάνει, τα λίγα εδώ είναι πολλά
κι αν μάθεις πως έχω πεθάνει, είμαι καλά... Είμαι καλά...
Μα να... Επίθεση αρχίζει πάλι, νομίζω πως σου τα 'πα όλα...
Τώρα είναι η στιγμή είναι πολύ μεγάλη, τώρα μιλούν τα πολυβόλα...

Τι να σου γράψω αγαπημένη, εδώ συμβαίνουν πολλά...
Γύρω μου δέκα σκοτωμένοι αλλά είμαι καλά... Είμαι καλά...
Ό,τι να γράψω δεν μου φτάνει, τα λίγα εδώ είναι πολλά
κι αν μάθεις πως έχω πεθάνει, είμαι καλά... Είμαι καλά







Εκδηλώσεις για την επέτειο του ΟΧΙ


Από τη Δοξολογία στο Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου




Σάββατο 25 Οκτωβρίου 2014

Ο ΠΑΙΑΝΑΣ ΤΩΝ ΣΑΛΑΜΙΝΟΜΑΧΩΝ (από την Δήμητρα Μελισσουργού)

                                         Ο ΠΑΙΑΝΑΣ ΤΩΝ ΣΑΛΑΜΙΝΟΜΑΧΩΝ


                                                    


                   Ω Παίδες Ελλήνων, ίτε ελευθερούτε Πατρίδ', ελευθερούτε δε Παίδας γυναικών, Θεών τε Πατρώων έδη θήκας τε προγόνων. Νυν υπέρ πάντων αγών!



                                                             ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 


Ω, παιδιά της Ελλάδας, εμπρός για να ελευθερώσετε την πατρίδα, τα παιδιά, τις γυναίκες, τους βωμούς των πατρώων θεών και τους τάφους των προγόνων σας. Τώρα ο αγώνας είναι για τα πάντα!



 Ο Παιάνας ποτέ δεν θα αρνιόταν την θέση του σε κάποια κατάταξη σε στρατό γιατί θα ήθελε με χαρά να πολεμήσει για την πατρίδα του (Ελλάδα) .Πίστευε ότι για να πολεμήσει κάποιος για την πατρίδα του είναι μεγάλη τιμή 





Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2014

Εργασία

Εργασία από Γρηγόρης Κ.

Ένα κτίσμα με ιστορία

Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο



                                               
Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο
Pyrforos2.JPG
Ημερομηνία ίδρυσης1836
ΤοποθεσίαΑθήναΑττική
Παλαιότερες ονομασίεςΒασιλικό Σχολείο των Τεχνών



Το 1836 δημοσιεύτηκε βασιλικό διάταγμα το οποίο αφορούσε την ίδρυση στην Αθήνα στην οδό Πατησίων σχολείου τεχνιτών,το οποίο άρχισε τη λειτουργία τον επόμενο χρόνο. Είχε τον τίτλο Βασιλικό Σχολείο των Τεχνών, και ουσιαστικά ήταν μία κυριακάτικη τεχνική σχολή που κατάρτιζε τους τεχνίτες ( μαστόρους , οικοδόμους, αρχιμαστόρους ). Σύντομα έγινε γνωστό ως «Πολυτεχνείο».
Από το σχολείο των τεχνιτών προήλθε το σημερινό Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Το σχολείο αυτό λειτούργησε με την αρχική μορφή του μέχρι το 1843. Μετά το σύνταγμα του 1844 το σχολείο διαμορφώθηκε σε ίδρυμα, όπου η παράδοση μαθημάτων ήταν πια καθημερινή και χωρίστηκε σε δύο τμήματα: των βιομηχανικών τεχνών και των καλών τεχνών.
Σταθμό στην εξέλιξη της λειτουργίας του Ε.Μ.Π. αποτελεί το 1863, οπότε έγινε ριζικότερη αναδιοργάνωση του ιδρύματος. Το 1873 μετεγκαταστάθηκε στα νεοανεργεθέντα τότε κτίρια του συγκροτήματος της οδού Πατησίων· λόγω δε των ευεργετών του οι οποίοι είχαν ως τόπο καταγωγής το χωριό Μέτσοβο της Ηπείρου (Γεώργιος ΑβέρωφΝικόλαος ΣτουρνάρηςΜιχαήλ Τοσίτσας), ονομάστηκε τιμής ένεκεν Μετσόβιο Πολυτεχνείο.
Το Πολυτεχνείο έγινε σταθμός και σύμβολο στη σύγχρονη νεοελληνική Ιστορία κατά τη διάρκεια του Νοέμβρη του 1973, οπότε αποτέλεσε επίκεντρο των διαδηλώσεων των φοιτητών εναντίον της Χούντας των Συνταγματαρχών.
Το πολυτεχνείο το γνώρισα από τα βιβλία της Γλώσσας μας στο σχολείο μου και παράλληλα από την τηλεόραση.Επίσης από τις ιστορίες των παππούδων και των γονέων μου.
Περιγραφή:
Το συγκρότημα του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, όπως υφίσταται σήμερα, οικοδομήθηκε σε τρεις διαδοχικές φάσεις. Μεταξύ των ετών 1862-1876, ανεγέρθηκαν τα δύο κτίρια προς την οδό Πατησίων (της Σχολής Καλών Τεχνών και της Πρυτανείας) και το κεντρικό (της Αρχιτεκτονικής Σχολής), με κληροδοτήματα των ομογενών Νικολάου Στουρνάρη, Μιχαήλ και Ελένης Τοσίτσα, και συμπληρωματικά του Γεωργίου Αβέρωφ. Και τα τρία βασίστηκαν σε σχέδια του αρχιτέκτονα Λύσανδρου Καυταντζόγλου (1811-1885), του οποίου υπήρξαν "το κατ' εξοχήν" (Δ. Φιλιππίδης), το "κορυφαίο έργο" (Ελένη Φεσσά-Εμμανουήλ), και σε κάθε περίπτωση ένα από τα σημαντικότερα νεοελληνικά αρχιτεκτονικά δημιουργήματα του 19ου αιώνα.
Στα δύο πρώτα, ο δωρικός ρυθμός συνδυάζεται, με μια ελαφράδα και χάρη σπάνια, ενώ το τρίτο, το μνημειακό "Αβερώφειο" με το υπερυψωμένο ιωνικό πρόπυλο εμπρός και το αναγεννησιακό ημικύλινδρο ("ροτόντα") πίσω, χαρακτηρίστηκε ως μια σύνθεση όπου "η αρχαία Ελληνική τέχνη, η Ρωμαϊκή και εκείνη της Αναγεννήσεως έδωκαν τα χέρια"  Κατά τον 20ό αιώνα, καθώς αυξάνονταν ολοένα οι ανάγκες του Ιδρύματος, οικοδομήθηκε αρχικά το κτίριο Γκίνη (μεταξύ των ετών 1930-1935, προς τιμή του πρύτανη Άγγελου Γκίνη) στην οδό Στουρνάρη, βάσει σχεδίων του αρχιτέκτονα Κώστα Κιτσίκη (1892-1969), απόφοιτου της γερμανικής σχολής του Berlin-Charlottenburg, εκπρόσωπου ενός ιδιόρρυθμου δυναμικού νεοακαδημαϊσμού, που προωθεί μια σύνδεση παλαιοτέρων και νεοτέρων μορφών, με παλινδρομήσεις ανάμεσα στο μοντέρνο και το κλασικό. Προς τις οδούς Τοσίτσα και Μπουμπουλίνας (όπου κατά τον 19ο αιώνα είχε ανεγερθεί μηχανουργείο με καμινάδα), προστέθηκαν, τέλος, μεταπολεμικά (μεταξύ των ετών 1950-1957), οι πτέρυγες Χημικών Μηχανικών και Μηχανολόγων, σε σχέδια του αρχιτέκτονα Εμμανουήλ Κριεζή (1880-1967), απόφοιτου της σχολής του Μονάχου, πρώιμου εκφραστή μιας τάσης που επιδιώκει τη λειτουργικότητα και την αξιοποίηση των μοντέρνων δομικών υλικών, σε συνδυασμό με την αναζήτηση μιας "ελληνικότητας". Το συγκρότημα του Πολυτεχνείου συνδέθηκε άρρηκτα με τη νεότερη πολιτική ιστορία της Ελλάδας, από τη στιγμή που απετέλεσε το σκηνικό της εξέγερσης κατά του δικτατορικού καθεστώτος, τον Νοέμβριο του 1973. 
Η αντίσταση των φοιτητών στις 14-15-16 Νοέμβρη 1973, έκανε το Πολυτεχνείο σύμβολο αγώνα ενάντια στην εξουσία και συνάμα αποτέλεσε ένα απ' τα κύρια κτυπήματα εναντίον της δικτατορίας κι έγινε μια απ' τις κυριότερες αιτίες διάλυσης του δικτατορικού καθεστώτος.
Λόγω των συμβάντων της 17ης Νοεμβρίου του 1973, περίπου 28 φοιτητές αγνοούνται, και θεωρούνται νεκροί (μερικοί από αυτούς επιβεβαιώνεται πως είναι) από τη Χούντα των Συνταγματαρχών, στα επεισόδια που ακολούθησαν την κορύφωση της κατάληψης του Πολυτεχνείου. Η 17η Νοεμβρίου είναι μία μέρα μνήμης για τους αγωνιστές.
Κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί νιώθω σεβασμό και δέος για τον ηρωισμό και τον αγώνα των φοιτητών κατά της Χούντας των Συνταγματαρχών για την ελευθέρια και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.      




Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2014

Οι συνθήκες ζωής των υποδούλων

Εργασία (σε ζευγάρια): Διαλέγουμε ένα νεομάρτυρα από την περίοδο της τουρκοκρατίας και παρουσιάζουμε τη ζωή και το μαρτύριό του.

Η αγία νεομάρτυρας Χρυσή

 Η Αγία Χρυσή γεννήθηκε στο χωριό Σλάτενα (σημερινή Χρυσή) της επαρχίας Αλμωπίας Νομού Πέλλης. Ο πατέρας της ήταν φτωχός και είχε τέσσερις θυγατέρες. Η Χρυσή ήταν ωραία στο σώμα και στην ψυχή.

Κάποτε, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλες γυναίκες στους αγρούς και μάζευε καυσόξυλα, την απήγαγε κάποιος Τούρκος και τη μετέφερε στο σπίτι του. Ο Τούρκος προσπάθησε με κολακείες να την εξισλαμίσει και να την κάνει γυναίκα του. Η Χρυσή όμως αντιστάθηκε και δυναμικά απάντησε: «Εγώ τον Χριστό μόνο γνωρίζω για νυμφίο μου, που δεν θα αρνηθώ και αν ακόμα με κομματιάσεις». Οι γονείς και οι συγγενείς της Χρυσής, με εξαναγκασμό των Τούρκων, την παρακαλούσαν να δεχτεί τον μωαμεθανισμό για να σωθεί. Αλλά η μεγαλόψυχη Χρυσή τους απάντησε ότι: «πατέρα έχω τον Κύριό μου Ιησού Χριστό, μητέρα την Κυρία Θεοτόκο, αδελφούς δε και αδελφές έχω τους Αγίους και τις Αγίες της Εκκλησίας μας».

Μπροστά λοιπόν στη σταθερότητα της Χρυσής, οι Τούρκοι απάντησαν με φρικτά βασανιστήρια. Τελικά στις 13 Οκτωβρίου 1795 μ.Χ., κατέκοψαν το σώμα της με μαχαίρια και έτσι πανάξια έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου από τον Νυμφίο Χριστό.

Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2014

Γλώσσα άσκηση 1 ερωτήσεις 3-4: Συνέχεια ( Νεφέλη )

Απάντηση 3
... Ένα έπιπλο επιβλητικό που και μόνο του χαρακτηρίζει τον ένοικο.  Στο σαλόνι, εκεί όπου ο ποιητής συνήθιζε να δέχεται τους φίλους, ένας καναπές τούρκικος, αρκετές πολυθρόνες και καρέκλες, ντυμένες με παλιά χρυσοΰφαντα υφάσματα, μερικά τραπεζάκια και σκαλιστό ξύλο και πάνω τους ένα κηροπήγιο από ατόφιο ασήμι ή μια λάμπα πετρελαίου με θαμπό γυαλί. Πολλά χαλιά, μερικές φτηνές χαλκογραφίες στους τοίχους, μια κορνίζα από έβενο στολισμένη με φίλντισι, και μια μεγάλη φωτογραφία, με τζάμι, κορνιζαρισμένη, που παριστάνει τη μητέρα του ποιητή, τη Χαρίκλεια Φωτιάδη.

Απάντηση 4
... Τις ζεστές νύχτες του καλοκαιριού ο ποιητής προτιμούσε, αντί να πηγαίνει στο λουτρό και έτσι να διακόπτει την κουραστική δουλειά του, να βουτάει μια πετσέτα στο νερό αυτής της λεκάνης για να δροσίζει το πρόσωπό του. Γιατί συχνά έμενε εκεί ως αργά, σκυμμένος πάνω στο χοντροφτιαγμένο τραπεζάκι, να χτενίζει έναν στίχο ή να ψάχνει για μια λέξη που θα έδινε πιο πιστά την ιδέα του.

Πετρέλαιο, ορυκτοί άνθρακες ή φυσικό αέριο;

Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2014

Απόσπασμα από τον Κωστή Παλαμά (Χρήστος Κυριαζής)


Καὶ τοὺς κρατεῖ στοῦ ἀλόγου του
δεμένους στὰ καπούλια,
τῆς λεβεντιᾶς τὸν ἄνεμο,
τῆς ὀμορφιᾶς τὴν πούλια


Ὁ Διγενὴς κι ὁ Χάροντας


Κωστής Παλαμάς

Ποίημα από τον Κωστή Παλαμά ( Νεφέλη )

Τὸ σπίτι ποὺ γεννήθηκα

Τὸ σπίτι ποὺ γεννήθηκα κι ἂς τὸ πατοῦν οἱ ξένοι, 
στοιχειὸ εἶναι καὶ μὲ προσκαλεῖ· ψυχή, καὶ μὲ προσμένει.


Τὸ σπίτι ποὺ γεννήθηκα ἴδιο στὴν ἴδια στράτα
στὰ μάτια μου ὅλο ὑψώνεται καὶ μ᾿ ὅλα του τὰ νιάτα.


Τὸ σπίτι, ἂς τοῦ νοθέψανε τὸ σχῆμα καὶ τὸ χρῶμα· καὶ ἀνόθευτο καὶ ἀχάλαστο, καὶ μὲ προσμένει ἀκόμα.

Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2014

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΚΚΙΝΟΥ

Κωστής Παλαμάς


Ο Κωστής Παλαμάς (Πάτρα, 13 Ιανουαρίου 1859 - Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 1943) ήταν ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ιστορικός και κριτικός της λογοτεχνίας. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, με σημαντική συνεισφορά στην εξέλιξη και ανανέωση της νεοελληνικής ποίησης. Αποτέλεσε κεντρική μορφή της λογοτεχνικής γενιάς του 1880, πρωτοπόρος, μαζί με το Νίκο Καμπά και το Γεώργιο Δροσίνη, της αποκαλούμενης Νέας ΑθηναϊκήςΠαλαμικής) σχολής. Επίσης, είχε σπουδάσει και ως θεατρικός παραγωγός της ελληνικής λογοτεχνίας.

Roilos-georgios-poets-parnassos-literary-club.jpg
Γ. Ροϊλός, Οι ποιητές (π. 1919). Μεγάλοι ποιητές της γενιάς του 1880. Στο κέντρο: K. Παλαμάς.
Πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Παλαμάς
Γέννηση 13 Ιανουαρίου 1859
Τόπος γέννησης Πάτρα, Ελλάδα Country flag
Θάνατος 27 Φεβρουαρίου 1943 (84 ετών)
Τόπος θανάτου Αθήνα, Ελλάδα Country flag
Εθνικότητα Ελληνική
Υπηκοότητα Ελληνική
Είδος Τέχνης Συγγραφέας, Λογοτέχνης, Ποιητής